Geachte confrères, collegae, amici en amicae,

Bijgaand treft u weer een nieuwe VAAN AR Update aan. Klik hier om de pdf vanaf de website te downloaden.

Rechtspraak
Graag wijzen wij u op de volgende uitspraken.

HR: niet meewerken aan toestemming medisch machtigingsformulier voor opstellen FML door derde partij leidt tot ernstig verwijtbaar handelen en loonstop. Geen strijdigheid met ‘blokkaderecht van artikel 14 Arbowet’
In AR 2026-0819 en AR 2026-0820 oordeelt de Hoge Raad (art. 81 RO) over de vraag of het niet of moeizaam meewerken aan toestemming medisch machtingsformulier, dan wel het delen van de uitkomst van een onderzoek door een derde partij met de werkgever, onder gegeven omstandigheden kwalificeert als ernstig verwijtbaar handelen in het kader van ontslag en een loonstop over de periode dat door toedoen van dit weigerachtige handelen de werkgever werknemer niet (meer) kon inzetten voor re-integratie. De A-G concludeert dat het hof niet onbegrijpelijk tot ontbinding wegens ernstig verwijtbaar handelen en loonstop heeft geoordeeld. Het zogenoemde blokkaderecht van een werknemer op grond van artikel 14 Arbowet staat niet in de weg aan een redelijke instructie op grond van artikel 7:660a BW die bij schending ervan tot arbeidsrechtelijke consequenties kan leiden.

Hof: opdrachtovereenkomst via management-bv blijkt arbeidsovereenkomst met werknemer. Herkwalificatie leidt tot € 2.500 lager maandloon wegens verdisconteerde afkoop arbeidsrechtelijke bescherming
In AR 2026-0802 oordeelt het hof dat in een geval waarin werknemer via zijn management-bv contracteert met de werkgever, maar deze bv enkel een fiscaal doel dient, toch een arbeidsovereenkomst met de werker kan worden aangenomen. Het ging hier om het verrichten van kernwerkzaamheden van werkgever (registeraccountant met tekenbevoegdheid en begeleiden van twee werknemers binnen kantoor), voor de volledige werktijd, waarvoor werker (of zijn vennootschap) geen ondernemersrisico droeg, welke werkzaamheden hij persoonlijk moest verrichten, zonder vrijelijk acquisitie te kunnen plegen voor andere opdrachten, waarbij een vaste maandelijkse beloning werd betaald ongeacht het aantal werkelijk gemaakte uren en met inbegrip van het recht op betaalde vakantiedagen, en zonder dat was afgesproken dat bij (kortdurende) ziekte geen recht op loonbetaling bestaat. Waarbij is aangewezen waar werker moest werken en werd verwacht dat werker aanwijzingen zou opvolgen.
Wat de beloning betreft ligt het niet voor de hand dat de managementfee het brutoloon betreft. Het hof verdisconteert kosten die de werkverschaffer in het hogere loon heeft aanvaard en komt zodoende tot een lager maandloon.

Hof: intra-concern overgang van onderneming waardoor werknemers een lagere pensioenregeling krijgen, is geen misbruik van recht
In AR 2026-0822 oordeelt het hof dat een overgang van onderneming waarbij werknemers intra-concern overgaan naar een nieuw opgerichte entiteit waarin een maand voor de overgang een twintigtal werknemers in dienst is getreden met een soberdere pensioenregeling, met als gevolg dat de overgegane werknemers op grond van artikel 7:664 BW een gewijzigde pensioenregeling krijgen, niet kwalificeert als misbruik van recht.
Van belang acht het hof dat werknemers, althans de ondernemingsraad, intensief waren betrokken, een groot deel van het concern reeds onder deze nieuwe pensioenregeling viel, de wens van de werkgever tot een uniforme (harmonisatie)pensioenregeling te komen gerechtvaardigd is en de wetgever een verslechtering van arbeidsvoorwaarden bij pensioenen heeft toegestaan.

Hof: uitsluiten vakantietoeslag over variabel salaris in strijd met Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag
In AR 2026-0803 oordeelt het hof over de vraag of een uitsluiting van vakantietoeslag over variabele beloning is toegestaan, als die variabele beloning onder driemaal minimumloon blijft. Op grond van de WMM is een dergelijke uitsluiting dan nietig. Deze nietigheid kan niet temporeel zijn (zolang de variabele beloning minder is dan driemaal minimumloon, tenzij dit uitdrukkelijk zo is geformuleerd).

Ktr.: vakbond niet statutair bevoegd cao te sluiten
In AR 2026-0810 staat de vraag centraal of een categorale vakbond bevoegd is voor haar achterban op te treden. Volgens de rechter ontbreekt in dit geval statutaire bevoegdheid (artikel 2 WCAO) om cao’s te sluiten zodat eveneens procesbevoegdheid tot nakoming van indexatieloon ontbreekt. Ook de grondslagen van artikel 3:308a BW en redelijkheid en billijkheid worden verworpen.

Vragen of opmerkingen
Indien u problemen ondervindt met inloggen, dan kunt u contact opnemen met het secretariaat van de VAAN via het e-mailadres secretariaat@vaan-arbeidsrecht.nl. Mocht u vragen of opmerkingen hebben over deze nieuwsbrief, dan kunt u mailen naar klantenservice@boom.nl.

Rest ons nog u een bijzonder fijne dag toe te wensen.