Feiten

Werknemer, geboren in 1958, is op 1 november 2006 in dienst getreden bij werkgever in de functie van algemeen commercieel manager. Per 1 mei 2007 is werknemer benoemd tot statutair bestuurder. In verband daarmee hebben partijen een nieuwe arbeidsovereenkomst gesloten. In artikel 1.4 van de arbeidsovereenkomst is een pensioenontslagbeding opgenomen. Daarin is bepaald dat de arbeidsovereenkomst van rechtswege eindigt op de eerste dag van de maand na de datum waarop werknemer de leeftijd van 65 jaar heeft bereikt, tenzij op grond van de pensioenregeling een andere datum geldt.  Sinds 1 januari 2022 is op werknemer het pensioenreglement van Zwitserleven van toepassing. In dat reglement is een pensioenrechtleeftijd van 68 jaar opgenomen.  In 2025 ontstaat tussen partijen discussie over de einddatum van de arbeidsovereenkomst. Werknemer stelt dat zijn arbeidsovereenkomst pas per 1 januari 2027 eindigt, omdat dit aansluit bij de pensioenrechtleeftijd van 68 jaar. Werkgever stelt zich op het standpunt dat de arbeidsovereenkomst per 1 januari 2026 van rechtswege eindigt, omdat werknemer dan de AOW-gerechtigde leeftijd heeft bereikt.  Werknemer meldt zich op 28 augustus 2025 ziek en is op 15 december 2025 weer hersteld. Op 16 december 2025 wordt werknemer geschorst als bestuurder en wordt besloten hem per 1 januari 2026 als statutair bestuurder te ontslaan.  Werknemer verzoekt onder meer een verklaring dat de arbeidsovereenkomst niet per 1 januari 2026 is geëindigd en maakt aanspraak op een transitievergoeding, een billijke vergoeding, een compensatiebedrag in verband met een eerdere pensioenafspraak en diverse schadevergoedingen.

Oordeel

De kantonrechter oordeelt als volgt.

Einde arbeidsovereenkomst

Voor de uitleg van het pensioenontslagbeding geldt de Haviltex-maatstaf. De kantonrechter oordeelt dat partijen met het beding een objectief bepaalbare einddatum hebben willen overeenkomen, namelijk het bereiken van de AOW-gerechtigde leeftijd. Ten tijde van het sluiten van de arbeidsovereenkomst vielen de AOW-leeftijd en pensioenleeftijd samen op 65 jaar. Daarom volgt de kantonrechter werknemer niet in zijn stelling dat het beding bedoeld was om een inkomensgat tussen AOW en pensioen te voorkomen.  De tenzij-bepaling brengt volgens de kantonrechter niet mee dat de pensioenrechtleeftijd van 68 jaar uit het Zwitserleven Pensioenreglement de contractuele einddatum van de arbeidsovereenkomst wijzigt. Een pensioenrechtleeftijd is een fiscale rekeneenheid en geen wijziging van de pensioengerechtigde leeftijd in een pensioenontslagbeding. De arbeidsovereenkomst is daarom per 1 januari 2026 van rechtswege geëindigd.

Transitievergoeding en billijke vergoeding

De kantonrechter oordeelt dat het aandeelhoudersbesluit tot ontslag als statutair bestuurder niet kan worden aangemerkt als een opzegging van de arbeidsovereenkomst. Werkgever ging ervan uit dat de arbeidsovereenkomst reeds van rechtswege zou eindigen en heeft bovendien expliciet kenbaar gemaakt dat het vennootschapsrechtelijke ontslag niet was bedoeld als beëindiging van de arbeidsovereenkomst. Werknemer heeft dit besluit daarom niet mogen opvatten als een opzegging van zijn arbeidsovereenkomst. Omdat er geen sprake is van een opzegging en evenmin van ernstig verwijtbaar handelen door werkgever, wordt zowel het verzoek om een transitievergoeding als het verzoek om een billijke vergoeding afgewezen.

Compensatiebedrag en schadevergoedingen

Werknemer heeft onvoldoende onderbouwd dat in 2015 een afspraak is gemaakt op grond waarvan hij aanspraak heeft op een compensatiebedrag wegens een wijziging van het Witteveenkader. Dit verzoek wordt daarom afgewezen. Ook de gevorderde pensioen- en overige schadevergoedingen worden afgewezen, omdat de arbeidsovereenkomst rechtsgeldig per 1 januari 2026 is geëindigd. Alle verzoeken van werknemer worden afgewezen.