Feiten

Werknemer (geboren in 1980) is sinds 1 september 2025 in dienst bij werkgeefster als inspecteur/FCM-analist. De arbeidsovereenkomst is gesloten voor bepaalde tijd voor de duur van zes maanden. Werkgeefster heeft werknemer naar zowel zijn gezondheidssituatie als zijn financiële situatie gevraagd tijdens het sollicitatiegesprek. Werknemer heeft toen aangegeven gezond te zijn en geen schulden te hebben. Na anderhalve maand meldt werknemer zich ziek vanwege chronisch hartfalen. Werkgeefster komt er een maand later achter dat werknemer tijdens het sollicitatiegesprek wist dat hij deze aandoening had. Daarnaast blijkt werknemer ook schulden te hebben. Omdat werkgeefster vindt dat werknemer haar verkeerd heeft ingelicht, heeft zij werknemer op 8 december 2025 op staande voet ontslagen. Werknemer verzoekt vernietiging van het ontslag op staande voet.

Oordeel

De kantonrechter oordeelt als volgt. Werkgeefster heeft voldoende voortvarend gehandeld met het verlenen van het ontslag. Tussen het moment waarop zij met zekerheid de gezondheidssituatie van werknemer kon vaststellen en wist dat werknemer hierover onjuiste informatie heeft gegeven (4 december) en het ontslag op staande voet (8 december) zitten vier dagen (twee werkdagen). Dat is niet onredelijk lang. Werkgeefster heeft die tijd gebruikt om onderzoek te verrichten, overleg te voeren en juridisch advies in te winnen. Voorts is naar het oordeel van de kantonrechter sprake van een dringende reden voor ontslag op staande voet. Een van de voorbeelden van een dringende reden uit de wet is het onjuist inlichten of misleiden van de werkgever bij het sluiten van de arbeidsovereenkomst (vgl. art. 7:678 lid 2 onder a BW). Werknemer heeft werkgeefster in het sollicitatiegesprek op meerdere manieren onjuist ingelicht. Zo heeft hij zijn chronische hartfalen niet gemeld tijdens het sollicitatiegesprek en heeft hij op een expliciete vraag van werkgeefster over zijn fysieke toestand geantwoord gezond genoeg te zijn om de werkzaamheden uit de arbeidsovereenkomst uit te voeren. Het staat echter vast dat werknemer al ruim voor het sollicitatiegesprek last had van chronisch hartfalen. Symptomen van chronisch hartfalen kunnen onder andere kortademigheid (bij inspanning), duizeligheid en vermoeidheid zijn. Deze symptomen maken iemand met hartfalen (waarschijnlijk) niet geschikt voor de werkzaamheden als FCM-analist. Werkgeefster heeft namelijk uitgelegd dat FCM-analisten in veiligheidspakken en met maskers op kleine ruimtes moeten onderzoeken op de aanwezigheid van asbest en daarbij ook vaak in een benauwd veiligheidspak trappen en ladders moeten beklimmen. Dit is ook de reden waarom werkgeefster tijdens sollicitatiegesprekken informeert naar de fitheid van kandidaten. Het is onbegrijpelijk dat werknemer op dit punt niet aan werkgeefster heeft aangegeven dat hij last heeft van chronisch hartfalen en bovendien ook een hartimplantaat heeft, maar dat hij alleen heeft gezegd dat hij gezond genoeg is. Dat werknemer, zoals hij zelf beweert, al enige tijd geen last heeft gehad van het hartfalen en zijn implantaat niet heeft hoeven te gebruiken, maakt het voorgaande niet anders. Hij had het in ieder geval aan werkgeefster moeten melden. Ook heeft werknemer werkgeefster verkeerd ingelicht over zijn schulden. Werkgeefster heeft tijdens het sollicitatiegesprek gevraagd aan werknemer of hij schulden heeft. Zij heeft uitgelegd dat er veel geld omgaat in de branche waarin de FCM-analisten werkzaam zijn en dat omkoping een reëel gevaar is. Schulden vormen daarom een integriteitsrisico. Werknemer had werkgeefster,  gezien haar belangen om dit te weten en haar expliciete vraag naar de schulden, wel moeten inlichten. Het ontslag op staande voet is rechtsgeldig. Afwijzing van de verzoeken van werknemer volgt.