Feiten

Werkneemster is per 1 juli 2014 in dienst getreden bij de Staat der Nederlanden (hierna: Staat of Belastingdienst) in de functie van ambtenaar van de Belastingdienst. Werkneemster is werkzaam voor de directie MKB. Werkneemster zit vanaf 2021 in een moeilijke privésituatie. Haar zoon  verbleef in een gesloten jeugdzorginstelling. Daarnaast is er sprake (geweest) van een vechtscheiding en financiële problemen. Per november 2023 heeft werkneemster zich ziekgemeld. Werkneemster heeft onder meer een officiële waarschuwing gekregen omdat de Belastingdienst van mening was dat werkneemster tekortschoot. Werkneemster heeft haar leidinggevende en de Belastingdienst via verschillende mails het nodige verweten. In mei 2025 heeft werkneemster een berisping gekregen.  Werkneemster heeft tegen medewerkers van onder meer de jeugdzorg die haar zoon hebben opgehaald, een aantal forse beledigingen geuit. Vervolgens is zij uitgenodigd voor een gesprek bij de Belastingdienst. Bij brief van 9 oktober 2025 is werkneemster, omdat zij niet is verschenen bij het geplande gesprek, geschorst en is haar de toegang tot de dienstgebouwen en de (digitale) systemen ontzegd en is daarbij aangegeven dat de Staat het voornemen heeft om de kantonrechter te verzoeken de arbeidsovereenkomst te ontbinden. De Staat verzoekt – onder meer – ontbinding op de e-grond.

Oordeel

De kantonrechter oordeelt als volgt. Naar het oordeel van de kantonrechter gaat de toon in de berichten alle perken te buiten en zijn deze, gelet op de inhoud van de berichten en de toonzetting daarvan, zelfs als grensoverschrijdend te kwalificeren. Diverse medewerkers van de Belastingdienst voelen zich ook geïntimideerd en bedreigd door werkneemster en wensen niet meer met haar te communiceren. Dit volgt ook uit de overgelegde gespreksverslagen en e-mail- en WhatsAppberichten. Werkneemster is door de Belastingdienst ook meerdere malen gewezen op de inhoud en toon van haar berichten, alsmede haar houding. Werkneemster heeft welbewust gehandeld in strijd met de binnen de Belastingdienst geldende Gedragscode Integriteit Rijk (GIR) en de bepalingen uit Ambtenarenwet. Dat brengt met zich dat van de Staat in redelijkheid niet kan worden gevergd dat hij de arbeidsovereenkomst met werkneemster laat voortduren. De kantonrechter is van oordeel dat de verweten gedragingen te kwalificeren zijn als ernstig verwijtbaar handelen van werkneemster. Het staat immers vast, zoals hiervoor reeds is overwogen, dat werkneemster zich, gelet op de inhoud en de toonzetting van de berichten en de gesprekken, schuldig heeft gemaakt aan grensoverschrijdend gedrag. Ook nadat zij door middel van officiële waarschuwingen en een berisping duidelijk is gewezen op het feit dat dit gedrag ontoelaatbaar is, heeft werkneemster haar gedrag niet aangepast. Ook niet na het traject bij Balans & Impuls. Zelfs rond en na haar schorsing heeft werkneemster WhatsApp-berichten gestuurd die, gelet op de toon en inhoud, wederom als grensoverschrijdend zijn te kwalificeren. Er is naar het oordeel van de kantonrechter dan ook geen sprake van impulsief gedrag, maar van bewust handelen door werkneemster. Op grond van deze feiten is de kantonrechter van oordeel dat niet alleen sprake is van verwijtbaarheid, maar ook van ernstige verwijtbaarheid. Dat wordt niet anders door het feit dat sprake is geweest van een langdurig dienstverband, waarin werkneemster in het verleden goed gefunctioneerd heeft. De conclusie van al het voorgaande is dat de ontbinding van de arbeidsovereenkomst het gevolg is van ernstig verwijtbaar handelen van werkneemster. Nu sprake is van ernstig verwijtbaar handelen kan werkneemster geen aanspraak maken op een transitievergoeding. Werkneemster wordt in de proceskosten veroordeeld.