Feiten

Werknemer is per 17 juni 2024 in dienst getreden bij Tempo-Team Uitzenden B.V. (hierna: Tempo-Team) in de functie van inbound team. Werknemer was bij een inlenend bedrijf tewerkgesteld. Op 6 maart 2026, toen werknemer het pand van de inlener wilde verlaten aan het einde van zijn dienst, is zijn tas onderworpen aan een visitatie door twee beveiligers. In de tas zijn (onder meer) twee boxershorts van het merk Calvin Klein aangetroffen. Werknemer is op staande voet ontslagen vanwege een poging om twee boxershorts van het inlenende bedrijf weg te nemen. Tempo-Team stelt dat de inlener een beleid voert dat bij alle medewerkers bekend is, inhoudende dat het verboden is om kleding van Calvin Klein (of Tommy Hilfiger) te dragen of die bij zich te hebben op het werk. Als een medewerker dat toch doet en het pand verlaat, gaat de inlener ervan uit dat het kleding van de inlener betreft en dat de medewerker die probeert weg te nemen, tenzij de medewerker het tegendeel bewijst door het overleggen van een aankoopbewijs. Werknemer verzoekt een billijke vergoeding.

Oordeel

De kantonrechter oordeelt als volgt. Het had op de weg van Tempo-Team gelegen om een reactie te geven op de door werknemer aangevoerde omstandigheden dat de betreffende boxershorts per drie werden verpakt en dat de derde boxershort in zijn bezit is, terwijl die boxershorts niet meer te koop waren in de winkel. Dat is een aanwijzing dat werknemer al in het bezit was van drie boxershorts voordat hij op 6 maart 2026 ging werken bij de inlener en daarmee ook een aanwijzing voor het door werknemer aangevoerde scenario dat hij de boxershorts eerder had gekocht op een sample sale van de inlener. Tempo-Team heeft geen feiten en omstandigheden gesteld die dat scenario van werknemer weerspreken. Het had op de weg van Tempo-Team gelegen om een reactie te geven op de door werknemer aangevoerde omstandigheid dat hij op het werk überhaupt niet bij de kleding zonder verzegeling kon komen, omdat pas op de afdeling Orderpicking de verzegeling eraf wordt gehaald. Een toereikende reactie van Tempo-Team daarop ontbreekt eveneens. Dat biedt des te meer aanwijzing voor het scenario van werknemer dat de boxershorts van hem waren en dus niet van de inlener. Gelet op het bovenstaande stelt Tempo-Team onvoldoende feiten en omstandigheden waaruit blijkt dat werknemer op 6 maart 2026 goederen van de inlener heeft geprobeerd weg te nemen. Zelfs als Tempo-Team wordt gevolgd waar zij stelt dat werknemer een verbod van de inlener heeft overtreden om Calvin Klein kleding bij zich te hebben op het werk – waarover partijen van mening verschillen omdat volgens werknemer dat verbod niet gold voor de werkvloer maar alleen tijdens sample sales en er volgens hem ook nog laks mee werd omgegaan door dan slechts de logo’s af te plakken –, rechtvaardigt dat nog niet de conclusie dat werknemer de kleding dus wilde wegnemen. Daarvoor stelt Tempo-Team onvoldoende. De dringende reden is niet komen vast te staan. Werkgever stelt onvoldoende feiten en omstandigheden die het scenario van werknemer dat de boxershots van hem waren en hij die eerder op een sample sale heeft gekocht, weerleggen. De door werknemer aangevoerde en onweersproken omstandigheid dat hij geen toegang had tot kleding zonder verzegeling, biedt des te meer aanwijzing voor het scenario van werknemer dat de boxershorts van hem waren. De gefixeerde schadevergoeding en de transitievergoeding worden toegewezen. Er wordt € 6.000 bruto aan billijke vergoeding toegekend. Daarbij weegt de kantonrechter mee dat invoelbaar is dat werknemer door de beschuldiging van diefstal is geraakt en van Tempo-Team een kritischer houding ten aanzien van het verwijt op zijn plaats was, waarmee het ontslag wellicht was te voorkomen. Tempo-Team wordt in de proceskosten veroordeeld.