Rechtspraak
Rechtbank Overijssel (Locatie Zwolle), 26 oktober 2026
ECLI:NL:RBOVE:2026:6727
Feiten
Werkneemster is per 10 februari 2025 in dienst getreden bij Stichting Wilhelmina Ziekenhuis Assen (hierna: WZA) in de functie van leidinggevende zorg. De arbeidsovereenkomst was aangegaan voor bepaalde tijd tot 9 februari 2026. Op 17 december 2025 heeft werkneemster met haar zorgmanager gesproken over een verlenging van haar arbeidsovereenkomst. Op 6 januari 2026 heeft WZA werkneemster meegedeeld dat haar arbeidsovereenkomst niet zou worden verlengd en dat zij voor de resterende duur daarvan werd vrijgesteld van werkzaamheden. WZA heeft het loon tot 9 februari 2026 doorbetaald en een transitievergoeding betaald. Volgens werkneemster waren partijen echter een verlenging van de arbeidsovereenkomst overeengekomen. Werkneemster verzoekt primair een verklaring voor recht dat de opzegging in strijd met de wet is en betaling van een gefixeerde schadevergoeding en aanvullende transitievergoeding, uitgaande van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd. Subsidiair verzoekt zij deze vergoedingen op basis van een verlenging met zes maanden. Daarnaast verzoekt zij een billijke vergoeding en vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten.
Oordeel
De kantonrechter oordeelt als volgt. Niet is gebleken dat partijen een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd zijn overeengekomen. Uit de gesprekken over een toekomstige leidinggevende functie volgt niet dat daarover definitieve overeenstemming bestond, terwijl bovendien niet vaststaat dat deze functie gepaard zou gaan met een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd. Wel staat vast dat partijen een verlenging van zes maanden zijn overeengekomen. WZA heeft ter zitting erkend dat zij werkneemster op 17 december 2025 een aanbod tot verlenging heeft gedaan. Werkneemster heeft dit aanbod direct aanvaard, hetgeen mede blijkt uit haar reactie tijdens het gesprek en WhatsAppberichten aan collega's. Dat de verlenging niet administratief is verwerkt, doet daaraan niet af. De mededeling van WZA op 6 januari 2026 dat de arbeidsovereenkomst niet zou worden verlengd, kwalificeert daarom als een eenzijdige opzegging van de nieuwe arbeidsovereenkomst. Deze opzegging is in strijd met de wet. Omdat voor de nieuwe arbeidsovereenkomst geen schriftelijk tussentijds opzegbeding is overeengekomen, heeft werkneemster recht op een gefixeerde schadevergoeding gelijk aan het loon over de volledige overeengekomen verlengingsperiode van zes maanden. Het tussentijds opzegbeding in de oorspronkelijke arbeidsovereenkomst maakt dit niet anders. De vergoeding wordt niet gematigd. Daarnaast heeft werkneemster vanwege de opzegging recht op het resterende gedeelte van de transitievergoeding, berekend over de verlengde duur van het dienstverband en verminderd met het al betaalde bedrag. Ook wordt een billijke vergoeding toegekend. Bij de hoogte daarvan weegt mee dat WZA werkneemster door haar handelwijze in onzekerheid heeft gebracht over haar loopbaan en toekomst. WZA heeft bovendien herhaaldelijk intern over werkneemster gesproken en besluiten genomen zonder haar daarover tijdig en duidelijk te informeren. Ook heeft WZA werkneemster feitelijk op non-actief gesteld zonder de klachten die WZA over haar had ontvangen volledig met haar te delen. Daartegenover staat dat de kans op verdere verlenging na zes maanden zeer klein was, werkneemster inmiddels een andere baan met een vergelijkbaar salaris heeft gevonden en haar al een gefixeerde schadevergoeding en transitievergoeding zijn toegekend. De billijke vergoeding wordt daarom vastgesteld op ca. één maandsalaris. De buitengerechtelijke incassokosten worden afgewezen, omdat onvoldoende is onderbouwd dat werkzaamheden zijn verricht waarvoor de proceskostenveroordeling geen vergoeding omvat. WZA wordt in de proceskosten veroordeeld.
