Feiten

Werkneemster was tijdelijk bij werkgeefster in dienst als baliemedewerkster. De arbeidsovereenkomst is inmiddels geëindigd. Werkneemster eist dat werkgeefster € 516,43 aan brutoloon voor de maand juni 2025 en € 519,66 aan opgebouwde niet genoten vakantiedagen aan haar betaalt. Werkgeefster is het daar niet mee eens en voert aan dat werkneemster ontslag heeft genomen door te verhuizen naar Zweden en dat zij daarom vanaf medio juni 2025 niet meer beschikbaar was om te werken; zij stelt voorts dat ook alle niet-genoten vakantiedagen al zijn uitbetaald. 

Oordeel

De kantonrechter laat in het midden of werkneemster de arbeidsovereenkomst zelf heeft opgezegd of dat de arbeidsovereenkomst op aangeven van werkgeefster niet is verlengd.  De vordering wegens achterstallig loon wordt afgewezen omdat werkneemster vanaf 15 juni 2025 niet meer heeft gewerkt omdat zij in die periode naar Zweden is verhuisd. Zij was daardoor niet beschikbaar voor het verrichten van haar werkzaamheden, hetgeen voor haar eigen rekening en risico komt. Werkgeefster had € 830,10 bruto uitbetaald voor niet-genoten vakantiedagen. Daarnaast was door een administratieve fout zelfs nog een bedrag te veel uitbetaald. De kantonrechter oordeelde dat er daarom geen grond is voor de vordering van nog openstaande vakantiedagen. Werkgeefster had de uitbetaling van de vakantiedagen echter veel te laat gedaan. Daarom moet zij een wettelijke verhoging betalen. De kantonrechter matigde deze verhoging tot 20%. Omdat werkneemster terecht aanmaningen had gestuurd en buitengerechtelijke werkzaamheden waren verricht, moet werkgeefster € 150,67 aan incassokosten betalen. Hoewel werkgeefster grotendeels gelijk kreeg, moet zij de proceskosten van € 310,50 betalen omdat werkneemster moest procederen om de eindafrekening en betaling daarvan te verkrijgen.