Naar boven ↑

Rechtspraak

Zorg Intens B.V./werknemer
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (Locatie Leeuwarden), 20 juli 2026
ECLI:NL:GHARL:2026:4717
Het ontslag op staande voet is rechtsgeldig. Het hof beoordeelt de frequentie en omvang van het ten onrechte schrijven van uren als ernstig.

Feiten

Werknemer is op 1 februari 2023 als begeleider in dienst getreden bij Zorg Intens B.V. voor 32 uur per week. Werknemer meldde zich op 19 maart 2025 arbeidsongeschikt met lichamelijke en psychische klachten. Na zijn ziekmelding is werknemer 24 uur per week gaan werken. Op 24 april 2025 vond een consult plaats bij de bedrijfsarts. Blijkens de daarvan opgestelde ‘probleemanalyse en advies’  adviseerde de bedrijfsarts partijen de 24 uur per week te verdelen over vier werkdagen van zes uur.  Op 7 mei 2025 ontsloeg Zorg Intens werknemer op staande voet, in essentie omdat werknemer meer tijd schreef dan hij daadwerkelijk werkte. De kantonrechter heeft geoordeeld dat het ontslag op staande voet niet rechtsgeldig is gegeven.

Oordeel

Het hof oordeelt als volgt. De frequentie en omvang van het ten onrechte schrijven van uren beoordeelt het hof als ernstig. Meerdere cliënten hebben als gevolg van het handelen van werknemer minder zorg ontvangen dan waarop zij recht hadden. Dit betreft kwetsbare mensen die aan de zorg van Zorg Intens zijn toevertrouwd en die met het oog op hun zelfredzaamheid begeleiding behoorden te krijgen. Daarnaast kan het handelen van werknemer consequenties hebben voor de relatie die Zorg Intens heeft met het zorgkantoor. Het zorgkantoor voert namelijk regelmatig rechtmatigheidscontroles uit. Werknemer voert aan dat het verweten gedrag moet worden bezien in de context van (opkomende) overspannenheid waardoor hij gedeeltelijk arbeidsongeschikt was. Dat werknemer onder invloed van zijn gezondheidstoestand niet wist wat hij deed, heeft hij niet onderbouwd met (medische) stukken. Vast staat dat hij gedeeltelijk arbeidsongeschikt was. Maar dat hij medisch gezien ook niet in staat was om de door de bedrijfsarts geadviseerde 24 uur per week te werken heeft hij evenmin van enige (medische) onderbouwing voorzien.  Op zijn minst had van werknemer verlangd mogen worden dat hij dit bij Zorg Intens dan wel de bedrijfsarts zou hebben aangegeven of dat hij een deskundigenoordeel bij het UWV zou hebben aangevraagd, en dat is volgens Zorg Intens niet gebeurd. Volgens Zorg Intens heeft zij werknemer (na mondeling overleg met de bedrijfsarts) bovendien geadviseerd deze 24 uur over vier in plaats van drie dagen te spreiden. Dit advies is later door de bedrijfsarts schriftelijk bevestigd. Werknemer plande zijn werkzaamheden vanwege zijn privésituatie vervolgens zelf op drie in plaats van vier dagen. In weerwil van het advies van Zorg Intens en de bedrijfsarts heeft werknemer er dus zelf bewust voor gekozen zijn uren over drie dagen te verdelen. Dat Zorg Intens zijn situatie niet serieus heeft genomen, is het hof niet gebleken. Het hof oordeelt dat het ontslag op staande voet onder deze omstandigheden geen disproportionele maatregel is, ook als rekening wordt gehouden met de persoonlijke omstandigheden van werknemer.