Feiten

Werknemer werkte van 1 mei 2024 tot 31 juli 2024 voor zes uur per week bij werkgeefster. Werknemer vordert in deze procedure achterstallig loon, vermeerderd met wettelijke rente en de wettelijke verhoging. Werkgeefster is het daar niet mee eens. Volgens haar klopt de urenregistratie van werknemer niet en daarom heeft zij 68 uren als min-uren ingehouden en verrekend met de vordering van werknemer op werkgeefster. Werkgeefster stelt dat daarmee de vordering van werknemer is tenietgegaan.

Oordeel

In de wet is bepaald dat de werkgever verplicht is om een deugdelijke registratie van de arbeidstijden van de werknemer bij te houden. Werkgeefster heeft ervoor gekozen om deze taak uit te besteden aan haar werknemers. Zij heeft namelijk een systeem waarin de werknemers zelf hun uren moeten bijhouden en invullen. Hoe dit systeem precies werkt, hebben partijen niet uitgelegd, maar uit de stukken lijkt te volgen dat iedere minuut of iedere zoveel minuten die wordt of worden gewerkt moet(en) worden verantwoord. Werkgeefster heeft in de arbeidsovereenkomst  opgenomen dat een werknemer die te weinig uren heeft gedraaid daarop wordt gewezen en de mogelijkheid krijgt om deze in de volgende week in te halen. Ook is opgenomen dat werkgeefster min-uren in mindering mag brengen op het overeengekomen loon als de werknemer gemiste uren niet binnen een week daarna zou inhalen mits hij daarop is gewezen door werkgeefster. De kantonrechter is van oordeel dat werkgeefster de min-uren niet mag verrekenen met het nog uit te betalen salaris onder meer omdat (i) werkgeefster ook een verantwoordelijkheid heeft voor een correcte registratie van de arbeidstijden, (ii) werkgeefster niet of te laat heeft gewaarschuwd voor een tekort aan uren over de door werknemer gewerkte periode en (iii) niet is besproken dat werknemer de eventuele tekorten aan uren de daarop volgende week mag inhalen. De kantonrechter is van oordeel dat werkgeefster het achterstallige loon moet betalen en een correcte eindafrekening dient op te stellen.