Feiten

Werkneemster is per 4 februari 2019 in dienst gekomen bij (de rechtsvoorganger van) Centric Health Zuid Holland B.V. (hierna: ‘Centric Health’). Op 27 september 2023 heeft een gesprek plaatsgevonden tussen werkneemster, de praktijkmanager en een huisarts. Tijdens dit gesprek zijn de gemoederen hoog opgelopen. Na dit gesprek is werkneemster naar huis gestuurd. Per e-mail van 2 oktober 2023 heeft de praktijkmanager onder meer aan werkneemster geschreven: “Hoe gaat het met je? Ik hoop dat alles goed gaat. Zoals afgesproken zouden wij na het gesprek van vrijdag dat ongelukkig gelopen is maandag (vandaag) contact houden. Ik heb je een bericht gestuurd, ook gebeld en vervolgens je voicemail ingesproken. Helaas heb ik geen gehoor gekregen.” en “Graag heb ik contact met je om de werkwijze in te richten zodat wij de samenwerking sterk kunnen voortzetten.” De raadsman van werkneemster heeft hierop per e-mail van eveneens 2 oktober 2023 onder meer geschreven dat werkneemster op 27 september 2023 tot twee keer toe te horen heeft gekregen dat zij op staande voet werd ontslagen. Per e-mail van 4 oktober 2023 heeft Centric Health bevestigd dat werkneemster geen ontslag op staande voet heeft gekregen en dat zij ook niet op non-actief is gesteld. Op 6 oktober 2023 is werkneemster door een bedrijfsarts gezien. Die heeft geconstateerd dat sprake was van situationele arbeidsongeschiktheid op preventieve medische gronden en van een arbeidsconflict. Partijen hebben geprobeerd het arbeidsconflict via mediation op te lossen. Dit traject is zonder oplossing beëindigd. In eerste aanleg heeft werkneemster de kantonrechter verzocht de arbeidsovereenkomst te ontbinden onder toekenning van een billijke vergoeding. Centric Health heeft een zelfstandig tegenverzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst gedaan wegens een verstoorde arbeidsverhouding. De kantonrechter heeft het ontbindingsverzoek van Centric Health toegewezen. Het verzoek om toekenning van de billijke vergoeding heeft de kantonrechter afgewezen.

Oordeel

Het hof oordeelt als volgt. Tussen partijen is niet in geschil dat de arbeidsovereenkomst ernstig en duurzaam verstoord is geraakt en dat de kantonrechter de arbeidsovereenkomst dus terecht heeft ontbonden. De vraag die partijen verdeeld houdt, is of Centric Health aan werkneemster een billijke vergoeding verschuldigd is. Het hof is van oordeel dat in het midden kan blijven of tijdens het gesprek van 27 september 2023 is gezegd dat werkneemster op staande voet is ontslagen. Ook indien er veronderstellenderwijs van uit wordt gegaan dat namens Centric Health een mededeling van die strekking is gedaan, dan kan die mededeling niet als ernstig verwijtbaar handelen van Centric Health worden aangemerkt.  Voor zover werkneemster in de veronderstelling verkeerde dat zij op staande voet was ontslagen, werd al onmiddellijk daarna aan haar duidelijk dat een ontslag op staande voet niet aan de orde was en dat vanuit de kant van Centric Health de wens is uitgesproken met elkaar in gesprek te gaan hoe om te gaan met de hoog opgelopen emoties met als doel de onderlinge verhoudingen te herstellen. Daarnaast is het hof van oordeel dat ook werkneemster kan worden aangerekend dat het gesprek op 27 september 2023 is ontspoord. Tot slot constateert het hof dat partijen in een periode van ongeveer een jaar na het gesprek hebben geprobeerd om de arbeidsrelatie te herstellen en daar voldoende aanknopingspunten zagen. Dus nadat voor werkneemster duidelijk werd dat van een ontslag op staande voet geen sprake was, is een nieuwe situatie ontstaan, waar beide partijen – ook werkneemster – vervolgens naar hebben gehandeld. Naar het oordeel van het hof kan dan ook niet worden vastgesteld dat Centric Health er op heeft aangestuurd de arbeidsverhouding te laten ontsporen, met als doel een ontbindingsmogelijkheid te creëren (het “muizengaatje”/de “Asscher-escape”).