Feiten

Werknemer is per 2023 in dienst getreden bij Nuala Consulting AG. Op 10 februari 2024 is werknemer tijdens de uitvoering van zijn werkzaamheden van een ladder gevallen. Hij heeft daarbij zijn arm gebroken. Op 11 februari 2024 heeft werknemer zich ziekgemeld. Vanaf april 2024 heeft Nuala de loonbetaling gestaakt. In kort geding is Nuala veroordeeld het loon aan werknemer door te betalen. Hierna hebben nog twee kortgedingprocedures in verband met de loondoorbetaling plaatsgevonden. Nuala is driemaal veroordeeld het loon aan werknemer te betalen. Op 9 januari 2025 is werknemer uitgenodigd voor een intake over re-integratie in een tweedespoortraject. Werknemer heeft de uitnodiging afgewezen. Op 3 februari 2025 heeft werknemer een telefonisch consult bij de bedrijfsarts gehad. De bedrijfsarts heeft geconstateerd dat werknemer ongeschikt is voor het eigen werk. Hij heeft geadviseerd om aangepaste werkzaamheden te verrichten in een tweedespoortraject gelet op een arbeidsconflict. De bedrijfsarts heeft werknemer uitgenodigd voor een telefonisch consult op 17 maart 2025. Werknemer heeft dat afgewezen. Bij brief van 8 april 2025 heeft de bedrijfsarts aan Nuala bericht dat hij, ondanks meerdere pogingen, onvoldoende mogelijkheden heeft om werknemer adequaat te begeleiden. De bedrijfsarts heeft de begeleiding van werknemer gestaakt. Werknemer verzoekt ontbinding van de arbeidsovereenkomst, onder toekenning van een billijke vergoeding van € 47.500.

Oordeel

De kantonrechter oordeelt als volgt. Op grond van artikel 8 lid 1 Rome I is het Zwitserse recht van toepassing. Artikel 8 lid 1 Rome I bepaalt echter ook dat een rechtskeuze er niet toe mag leiden dat een werknemer de bescherming verliest die hij geniet op grond van bepalingen waarvan niet bij overeenkomst kan worden afgeweken op grond van het recht dat zonder die rechtskeuze toepasselijk zou zijn geweest. Aangezien werknemer de werkzaamheden in Nederland heeft verricht, geldt dat zonder rechtskeuze het Nederlandse recht van toepassing zou zijn geweest. Dat betekent dat werknemer ook de bescherming heeft van de dwingendrechtelijke bepalingen in het Nederlandse recht. Nuala heeft geweigerd zich aan drie vonnissen (in kort geding) te houden. Dit kwalificeert als ernstig verwijtbaar handelen. Nuala heeft te lang gewacht met het inschakelen van een bedrijfsarts. Werknemer heeft enkele ongepaste berichten naar Nuala gestuurd, maar deze berichten moeten in de context van de gedragingen van Nuala worden gezien. Aan werknemer wordt een billijke vergoeding van € 34.000 toegekend. Aangezien aan werknemer een lagere billijke vergoeding wordt toegekend dan verzocht, wordt hij in de gelegenheid gesteld zijn verzoek in te trekken. Het is aannemelijk dat het UWV een loonsanctie zou opleggen. Daarbij wordt, zoals werknemer doet, uitgegaan van een verlenging van de loondoorbetaling van 52 weken. Nuala heeft geen omstandigheden aangevoerd waaruit volgt dat de verlenging korter zou moeten zijn. Verder stelt werknemer onweersproken dat hij tot 10 februari 2027 geen recht heeft op enige uitkering van het UWV of vanuit Zwitserland. Gelet op het voorgaande heeft werknemer door de ontbinding van de arbeidsovereenkomst inkomensschade, bestaande uit het gemiste loon vanaf de ontbinding van de arbeidsovereenkomst op 15 november 2025 tot 10 februari 2027. Ook de lagere transitievergoeding die werknemer ontvangt door het eerdere einde van de arbeidsovereenkomst wordt meegenomen. Het is niet in geschil dat werknemer bij het voortduren van de arbeidsovereenkomst een hogere vergoeding voor zorgverzekering zou ontvangen, dit wordt meegenomen in de begroting van de billijke vergoeding. Nuala wordt in de proceskosten veroordeeld.