Rechtspraak
Rechtbank Overijssel (Locatie Enschede), 27 oktober 2026
ECLI:NL:RBOVE:2026:6820
Feiten
Werknemer treedt in januari 2026 als timmerman in dienst bij werkgeefster op basis van een tijdelijke oproepovereenkomst. In april 2026 sluiten partijen een nieuwe arbeidsovereenkomst tot 20 juli 2026, met een all-in nettoloon inclusief vakantiedagen en vakantiebijslag. Op 19 mei 2026 verzoekt werknemer per e-mail om afrekening van openstaande loon- en vakantieaanspraken en verstrekking van loonstroken. Wanneer werkgeefster vraagt of hij ontslag wil nemen, verwijst hij naar deze e-mail. Diezelfde dag levert hij de bedrijfsauto in en verlaat hij de bedrijfswoning. De volgende dag vertrekt hij naar Polen, zonder aan te geven of en wanneer hij terugkeert. Werknemer betwist dat hij de arbeidsovereenkomst heeft opgezegd en verzoekt onder meer loonbetaling tot 20 juli 2026, verschillende ontslagvergoedingen en betaling van vakantieaanspraken. Werkgeefster stelt dat werknemer zelf heeft opgezegd en dat zij alle loon- en vakantieaanspraken heeft voldaan.
Oordeel
De kantonrechter oordeelt als volgt. Uit het verzoek om financiële afwikkeling van het dienstverband, de reactie van werknemer op de vraag of hij ontslag wil nemen, het inleveren van de bedrijfsauto en het verlaten van de bedrijfswoning, gevolgd door zijn vertrek naar Polen, blijkt voldoende duidelijk dat werknemer de arbeidsovereenkomst wilde beëindigen. Werkgeefster hoefde hieraan niet te twijfelen en was daarom niet verplicht nader onderzoek te doen of werknemer over de gevolgen te informeren. De arbeidsovereenkomst is op 19 mei 2026 door werknemer opgezegd. Hij heeft daarom geen recht op loon na die datum, een billijke vergoeding of een vergoeding wegens onregelmatige opzegging. Ook de transitievergoeding wordt afgewezen, omdat ernstig verwijtbaar handelen van werkgeefster onvoldoende is gesteld. Wel moet werkgeefster openstaande vakantieaanspraken betalen. De all-in loonafspraak is voor zover deze vakantieloon omvat nietig, omdat tijdens vakantie geen loon wordt doorbetaald. Verrekening is niet toegestaan, omdat onvoldoende transparant is welk deel van het loon voor vakantiedagen is bestemd. Ook is niet aangetoond dat de vakantiebijslag daadwerkelijk is uitbetaald. Werkgeefster moet daarom alsnog vakantieloon en vakantiebijslag betalen, evenals de onbetaalde vakantieaanspraken uit de eerdere arbeidsovereenkomst. De wettelijke verhoging wordt gematigd tot 25%. De aanspraken op roostervrije dagen en stortingen in het Tijdspaarfonds worden wegens onvoldoende onderbouwing afgewezen. Werkgeefster moet daarnaast wettelijke rente en buitengerechtelijke incassokosten betalen, correcte loonspecificaties verstrekken en de proceskosten dragen.
