Feiten

Werknemer treedt op 22 juli 2024 bij Care4Dental in dienst op basis van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd. Na een korte ziekteperiode van werknemer is de arbeidsovereenkomst tussen partijen geëindigd op 1 februari 2025. Werknemer heeft bij dagvaarding gevorderd dat Care4Dental wordt veroordeeld tot betaling van achterstallig salaris. Care4Dental is bij verstek veroordeeld. Care6Dental is in verzet gekomen.

Oordeel

Partijen zijn in de arbeidsovereenkomst een omzetgerelateerde variabele beloning overeengekomen met een bepaalde ondergrens, het garantiesalaris. De vraag die partijen in deze procedure verdeeld houdt, is hoe de in artikel 5 lid 1 van de arbeidsovereenkomst opgenomen berekeningssystematiek van de variabele beloning moet worden uitgelegd. De betekenis van artikel 5 van de arbeidsovereenkomst moet worden uitgelegd aan de hand van de zogenoemde Haviltex-maatstaf. Nu de door Care4Dental voorgestane uitleg niet uit de arbeidsovereenkomst kan worden afgeleid en evenmin is gebleken dat partijen in de aanloop naar het sluiten van de arbeidsovereenkomst hebben gesproken over een andere berekeningssystematiek, hoefde werknemer geen rekening te houden met een andere opbouw van zijn salaris dan de in de bepaling genoemde 40% van de 'bruto honorarium maandomzet'. Dit betekent dat er geen aanleiding bestaat om het verstekvonnis te vernietigen voor zover dit ziet op de betaling van het achterstallig salaris van € 10.719,15 bruto. Het verzet is in zoverre ongegrond. De kantonrechter ziet wel aanleiding de wettelijke verhoging te matigen tot nihil, temeer nu werknemer ook aanspraak heeft gemaakt op betaling van de wettelijke rente. Het verstekvonnis zal ten aanzien van dit onderdeel van de vordering dan ook worden vernietigd.