Feiten

Werknemer was via een uitzendbureau als inleenkracht op 6 augustus 2021 werkzaam bij werkgever. Tijdens het oogsten van komkommerplanten is de punt van een blad van een komkommerplant in zijn rechteroog terechtgekomen. Als gevolg hiervan is zijn hoornvlies beschadigd geraakt. Later ontwikkelde zich een ernstige schimmelinfectie in dit oog. Werknemer heeft het zicht aan één oog verloren. Werknemer heeft werkgeefster aansprakelijk gesteld, werkgeefster heeft de aansprakelijkheid afgewezen. Nationale-Nederlanden Schadeverzekering Maatschappij N.V. (hierna: NN), tevens gedaagde, heeft een rapport laten opstellen door haar verzekeringsarts. Uit de informatie van de huisarts volgt dat werknemer op 13 augustus 2021 op het spreekuur is geweest in verband met klachten aan zijn oog na de aanraking met het komkommerblad. Hij is door de huisarts doorverwezen naar het oogziekenhuis. Daar is hij dezelfde dag gezien. In de informatie van de oogarts staat vermeld dat hij daar heeft aangegeven dat hij werkt op een komkommerkwekerij en een blad in het oog had gehad, dat dat hij daarna een paar dagen thuis heeft gezeten maar de klachten niet verbeterden. Nu had hij een zandkorrelgevoel en zag hij niets, zo vermeldt de informatie van de oogarts. In het medisch advies van Triage staat vermeld dat werknemer tijdens zijn werk in een komkommerkwekerij een blad in zijn rechteroog kreeg waarna zich in dat oog een ernstige schimmelinfectie met een zweer in het hoornvlies ontwikkelde; het letsel zou zonder enige twijfel met de het incident te maken hebben. Werknemer verzoekt de kantonrechter te bepalen dat werkgeefster aansprakelijk is voor het ontstaan van het oogletsel en verzoekt een hoofdelijke veroordeling van alle materiële en immateriële schade van werkgeefster en NN. Werknemer stelt dat niet is voldaan aan de zorgplicht: werkgeefster had namelijk passende persoonlijke beschermingsmiddelen aan werknemer ter beschikking moeten stellen, zoals een veiligheidsbril. Gedaagden voeren aan dat het risico op dergelijk letsel zo klein is dat de branchevereniging het risico niet heeft opgenomen in haar model RI&E. Ook betwisten gedaagden het causaal verband.

Oordeel

De kantonrechter oordeelt als volgt. Naar het oordeel van de kantonrechter heeft werknemer voldoende onderbouwd dat hij als gevolg van het contact met het komkommerblad een ernstige (schimmel)infectie in zijn rechteroog heeft opgelopen die uiteindelijk heeft geleid tot het verlies van het zicht aan dit oog. Daarbij is minder relevant of de infectie die naar aanleiding van dit letsel is ontstaan is veroorzaakt door het contact met het komkommerblad dan wel (mede) is veroorzaakt door een lichaamseigen schimmel die kennelijk veel mensen bij zich dragen. Uit de door verweerders sub 1 overgelegde informatie volgt namelijk dat deze schimmel meestal niet schadelijk is, maar dat deze door verwondingen (kantonrechter: zoals bijvoorbeeld een verwonding door een komkommerblad in het oog) ervoor kan zorgen dat deze in plaatsen groeit waar dat niet hoort. Niet uit te sluiten valt dat dat bij werknemer is gebeurd. Dat is dan echter alsnog het gevolg van het krijgen van een komkommerblad in het oog van werknemer. Daarmee is het causaal verband tussen het incident en het letsel van werknemer gegeven. Werknemer heeft onweersproken gesteld dat jaarlijks ongeveer 50 mensen bij het oogsten van komkommers last krijgen van oogklachten, waardoor een wezenlijk risico op letsel bestaat. Het enkele feit dat branchevereniging Stigas het risico niet in haar risico-inventarisatie heeft opgenomen maakt dat niet anders. Werkgeefster had haar werknemers moeten beschermen, bijvoorbeeld door een veiligheidsbril beschikbaar te stellen. Ook had werkgeefster werknemer moeten wijzen op de spoelflessen, en had werknemer moeten instrueren deze te gebruiken. Werkgeefster heeft niet voldaan aan de op haar rustende zorgplicht. Als beroepsaansprakelijkheidsverzekeraar is NN op grond van artikel 7:965 BW eveneens gehouden de schade van werknemer te verzoeken. Het voorwaardelijk tegenverzoek tot vaststelling dat deels sprake is van eigen schuld, word afgewezen, nu niet is vast komen te staan dat er sprake is van opzet of bewuste roekeloosheid. Gedaagden worden in de proceskosten veroordeeld.