Naar boven ↑

Rechtspraak

werkneemster/werkgever
Rechtbank Rotterdam (Locatie Rotterdam), 5 november 2026
ECLI:NL:RBROT:2026:15489
Ontslag na afloop van de proeftijd is ongeldig, zodat werkgever diverse vergoedingen verschuldigd is aan werkneemster.

Feiten

Werkneemster is op 9 maart 2026 in dienst getreden bij werkgever. Op 12 april 2026 heeft werkgever het dienstverband per direct opgezegd met een beroep op de proeftijd. Het gaat in deze zaak over de vraag of dit zo mocht.

Oordeel

Tussen partijen staat vast dat zij hebben afgesproken dat de eerste maand van de arbeidsovereenkomst geldt als proeftermijn. Aangezien de arbeidsovereenkomst is begonnen op 9 maart 2026, is het ontslag dat werkgever op 12 april 2026 heeft gegeven, buiten de proeftijd. Aangezien werkgever bij het ontslag een beroep heeft gedaan op de proeftijd en werkneemster niet heeft ingestemd met dit ontslag, is er hier dus geen sprake van een rechtsgeldig ontslag. Werkneemster heeft zich in dit geval neergelegd bij het einde van het dienstverband, waardoor dit einde een gegeven blijft. Zij verzoekt in deze zaak, naast het loon, betaling van een aantal vergoedingen. Werkneemster verzoekt betaling van het nog niet betaalde loon inclusief 8% vakantiegeld over de maanden maart tot en met april 2026 ter hoogte van € 1.492,33 bruto. Hierbij is rekening gehouden met de ziekmelding van werkneemster op 22 maart 2026 en doorbetaling van 100% voor de eerste twee weken daarna en doorbetaling van 70% voor de derde week. Mede aangezien werkgever dit verzoek niet heeft weersproken, wijst de kantonrechter dit verzoek toe. Werkneemster verzoekt om correcte bijbehorende loonstroken. De kantonrechter wijst dit verzoek toe in die zin dat werkgever een dwangsom verschuldigd is aan werkneemster, als hij niet binnen een redelijke termijn van veertien dagen na betekening van deze beschikking daaraan voldoet. Werkneemster verzoekt betaling van de transitievergoeding. Werkgever heeft niet weersproken dat hij deze vergoeding verschuldigd is, die gebaseerd is op de wet. Op basis van het loon en de duur van de arbeidsovereenkomst is de hoogte van de vergoeding € 119,50 bruto. Dit bedrag moet werkgever betalen. Werkgever moet een vergoeding voor onregelmatige opzegging aan werkneemster betalen. Werkgever heeft namelijk de arbeidsovereenkomst per direct opgezegd zonder rekening te houden met een opzegtermijn. Werkneemster heeft volgens de wet vanwege het niet rechtsgeldig gegeven ontslag recht op een billijke vergoeding van werkgever. Het gaat er uiteindelijk om dat de werkneemster wordt gecompenseerd voor het (in dit geval ernstig verwijtbaar) handelen van werkgever. De kantonrechter vindt in dit geval een billijke vergoeding van een half maandsalaris van in totaal € 1.760,20 bruto (plus emolumenten) passend. Als eerste geldt dat werkneemster het verzoek om een billijke vergoeding nauwelijks heeft onderbouwd. Gelet op wat hiervoor is geoordeeld voor wat betreft het achterstallige loon en de (gefixeerde) vergoeding, krijgt werkneemster een vergoeding voor de periode tot en met mei 2026. Daarbij heeft zij op vragen van de kantonrechter op de zitting aangegeven dat zij per 13 mei 2026 een nieuwe baan heeft gevonden. Werkneemster wist toen al dat zij een andere baan had en heeft vervolgens de hoogte van de billijke vergoeding gebaseerd op een situatie waarin zij (de komende tijd) geen werk had. Zij heeft ook daarna op de zitting geen gegevens verstrekt die haar standpunt concreter maken, waar dit wel van haar verwacht had mogen worden. Daarbij is in dit bedrag ook rekening gehouden met een stukje “leergeld” voor werkgever. Naast het ontslag dat niet rechtsgeldig is gegeven, heeft werkgever namelijk een deel van het loon onbetaald gelaten en daarna ook niets meer van zich laten horen bij werkneemster of haar gemachtigde. Gelet op de (financiële) problemen die dit kan opleveren bij een werknemer, ziet de kantonrechter dit graag anders van een goed werkgever.