Feiten

Werknemer is op 3 juni 2025 in dienst getreden bij Itproposal. Er is een schriftelijke arbeidsovereenkomst ondertekend door beide partijen. In artikel 1 onder 4 van de arbeidsovereenkomst staat: “De werknemer wordt aangenomen voor bepaalde tijd en het dienstverband zal van rechtswege eindigen op 28 Feb 2026 (…)”. Op 2 december 2025 heeft werknemer per e-mail aan  ITproposal het volgende bericht gestuurd: “Tijdens onze eerste afspraken én volgens mij TWV [tewerkstellingsvergunning, ktr] is duidelijk aangegeven dat de werkperiode 6 maanden bedraagt. Toch staat in het contract dat mij – met aanzienlijke vertraging van ongeveer 25 dagen – werd overhandigd, een duur van 9 maanden vermeld. (…) Op basis van bovenstaande punten verzoek ik u om een officiële schriftelijke bevestiging dat mijn arbeidsovereenkomst per direct wordt beëindigd.”  Werknemer heeft na 2 december 2025 geen werkzaamheden meer verricht. ITproposal verzoekt om werknemer te veroordelen tot betaling van de gefixeerde schadevergoeding.

Oordeel

Het gaat in deze zaak allereerst om de vraag of partijen een arbeidsovereenkomst voor de duur van zes of negen maanden zijn overeengekomen. ITproposal heeft haar stelling dat partijen een arbeidsovereenkomst voor de duur van negen maanden zijn overeengekomen, onderbouwd met de door beide partijen ondertekende arbeidsovereenkomst. Dat is een onderhandse akte die dwingend bewijs oplevert. Daartegen staat wel tegenbewijs open, dat door werknemer moet worden geleverd. Werknemer geeft aan dat de arbeidsovereenkomst was overeengekomen voor de duur van zes maanden. Hetgeen hij in dat kader stelt, is echter naar het oordeel van de kantonrechter onvoldoende onderbouwd en/of volgt niet uit de gestelde feiten en omstandigheden. De vordering van ITproposal wordt toegewezen.