werknemer/ASR Nederland N.V.

Feiten

Werknemer is op 1 augustus 1990 in dienst getreden van (een rechtsvoorganger van) ASR Nederland N.V. (hierna: ASR). Met ingang van 1 januari 2015 is hij gaan werken als schade-expert bij de afdeling Expertisedienst van het bedrijfsonderdeel Schade van ASR. In de arbeidsovereenkomst staat een integriteitscode opgenomen, waarin is bepaald dat ASR een actief beleid voert om fraude en/of niet-integer gedrag te voorkomen, te onderzoeken en adequaat af te handelen. Ook staat vermeld dat ASR op dit punt een zerotolerancebeleid voert. Op 19 december 2016 is werknemer op staande voet ontslagen. ASR legt aan het ontslag ten grondslag dat uit onderzoek is gebleken dat werknemer in twee schadegevallen heeft getracht een hoger schadebedrag op te voeren, waardoor de verzekeraar feitelijk een te hoog bedrag zou uitbetalen. Ook wordt werknemer verweten dat hij voornemens was het te hoog uitgekeerde bedrag in eigen zak te steken. Werknemer kan zich met het ontslag op staande voet niet verenigen en verzoekt thans om vernietiging van de opzegging.

Oordeel

Ontslag op staande voet

De kantonrechter overweegt als volgt. Aan de stelling van werknemer dat hij louter uit goede bedoelingen en niet uit eigen gewin heeft gehandeld, kan bij de beoordeling van het ontslag geen waarde worden gehecht. Werknemer heeft namelijk op 19 december 2016 tegenover twee medewerkers van de afdeling Veiligheidszaken van ASR een bekentenis afgelegd. Daarin heeft hij erkend fout en uit eigen gewin te hebben gehandeld. De kantonrechter acht het in dit verband niet aannemelijk dat werknemer, zoals hij stelt, onder zodanige druk is gezet dat hij niet in staat was helder te denken en daarom zijn wil niet kon bepalen. Daarbij is mede van belang dat werknemer reeds na een gesprek van 6 december 2016 verklaarde te hebben ingezien dat hij ‘een verkeerde weg was ingeslagen’ en hiervan moest terugkeren. Bovendien heeft naar het oordeel van de kantonrechter te gelden dat werknemer ook op staande voet had mogen worden ontslagen als niet aan zijn oprechte bedoeling had kunnen worden getwijfeld. In de ontslagbrief wordt werknemer namelijk het verwijt gemaakt dat hij niet integer is en onder meer in strijd met de regels omtrent (de schijn van) belangenverstrengeling heeft gehandeld, terwijl ASR op dit punt een zerotolerancebeleid voert. De kantonrechter overweegt voorts dat ASR niet van haar schade-experts hoeft te accepteren dat zij op eigen houtje, zonder enig overleg met hun leidinggevende (en dus intern volstrekt niet transparant), verzekerden of hun vertegenwoordigers tot frauduleuze gedragingen proberen uit te lokken. Van bijzondere omstandigheden die twijfels aan de ernst van de misdraging van werknemer kunnen oproepen, is voorts niet gebleken. De stelling dat bij werknemers handelwijze de hoge werkdruk mogelijk een rol heeft gespeeld, wordt door de kantonrechter verworpen op de grond dat een dergelijke omstandigheid zijn gedragingen geenszins rechtvaardigt. Ook wordt voorbijgegaan aan het beroep op persoonlijke omstandigheden. Juist vanwege zijn lange ervaring en staat van dienst in de verzekeringsbranche had werknemer ervan doordrongen moeten zijn dat hij zich anders had moeten opstellen. Het verzoek tot vernietiging van het ontslag op staande voet wordt, gelet op het voorgaande, afgewezen.

Geen schrapping uit incidentenregister

De vordering om ASR te veroordelen tot ongedaanmaking van de registraties van de persoonsgegevens van werknemer wordt evenzeer afgewezen. De kantonrechter overweegt in dit verband dat ASR, gelet op de aard en de ernst van de gedragingen van werknemer, in redelijkheid heeft kunnen besluiten van het voorgevallene een melding te maken in het incidentenregister.