De rechtbank is uitgegaan van een juiste maatstaf arbeid, betrokkene was ongeschikt voor haar eigen arbeid.

Angst voor verlies dienstbetrekking is geen rechtvaardiging voor ziekmelding na afloop van de periode van nawerking.

Aangezien het medisch onderzoek pas een jaar na ziekmelding heeft plaatsgevonden, komen de gevolgen hiervan voor rekening van UWV.

De omstandigheid dat het terug te vorderen bedrag aan onverschuldigd betaalde ZW-uitkering hoger is dan het bedrag aan loon dat achteraf aan appellante is betaald, vormt geen dringende reden om terugvordering te beperken.

Een verslaving aan verdovende middelen wordt niet aangemerkt als ziekte of gebrek, tenzij uit die verslaving gebreken voortvloeien, dan wel indien de verslaving noodzaakt tot een klinische opname of behandeling.

Geen mogelijkheid tot verruiming van de in artikel 29b ZW aangewezen doelgroep van arbeidsgehandicapten.

Geen sprake van zorgvuldig onderzoek en geen deugdelijke motivering in de situatie dat werknemer in een periode van twee jaar slechts tweemaal de verzekeringsarts heeft bezocht en er geen oordeel over de arbeidsongeschiktheid is gegeven, waardoor niet kan worden uitgesloten dat UWV de periode van arbeidsongeschiktheid van de werknemer ten onrechte 104 weken aaneengesloten heeft geacht.

Indien appellant nadat UWV zijn bezwaar gegrond verklaart zijn recht op een ZW-uitkering behoudt, heeft hij geen procesbelang. Het hebben van een louter formeel of principieel belang is onvoldoende voor het aannemen van voldoende procesbelang.

Het sluiten van een beëindigingsovereenkomst is onder deze omstandigheden een benadelingshandeling.

Nu werkneemster voor het einde van de wachttijd in dienst is getreden van appellante als nieuwe werkgever, heeft UWV de no-riskpolis van artikel 29b ZW terecht niet van toepassing geacht.