Wet vereenvoudiging regelingen UWV

In dit wetsvoorstel was aangekondigd om de bestaande regelingen voor onwerkbaar weer (art. 18 WW) en werktijdverkorting (art. 8 BBA 1945) samen te voegen tot één Calamiteitenregeling omdat sprake is van vergelijkbare regelingen met niet altijd goed verklaarbare verschillen. Ook werden een verbetering van de handhaafbaarheid en een besparing op de uitvoeringskosten van het UWV beoogd. In zijn brief zet de minister uiteen dat er nog steeds goede redenen zijn voor het invoeren van de Calamiteitenregeling, maar dat de regeling op een aantal belangrijke punten moet worden gewijzigd om daarmee tegemoet te komen aan de opmerkingen van branches en sectoren:

– er moet maatwerk komen met betrekking tot de eigenrisicoperiode. Uitgangspunt blijft een eigenrisicoperiode van 2 weken in geval van het niet kunnen werken als gevolg van winterse omstandigheden, tenzij in de toepasselijke cao een kortere of langere periode is overeengekomen. De eigenrisicoperiode kan desgewenst op nul dagen worden gesteld. De minister kan dergelijke bepalingen algemeen verbindend verklaren;

– de norm dat ten minste 20% van de arbeidscapaciteit niet kan worden benut om in aanmerking te komen voor de regeling, moet worden verlaagd tot 10%. De voormalige ‘werktijdverkortingsregeling’ van artikel 8 BBA en de ‘onwerkbaar weer’ regeling van art. 18 WW moeten worden gelijkgesteld. Door voor beide regelingen een norm van 10% in te voeren, worden deze regelingen geharmoniseerd.

Deze punten leiden op verschillende onderdelen tot een wijziging van de regeling. De minister vraagt het UWV om over de gewijzigde regeling een uitvoeringstoets uit te brengen. Aan de hand daarvan zal Asscher nader bezien wat dit betekent voor het moment van invoering van de gewijzigde Calamiteitenregeling en wat dit betekent voor de tussenliggende periode. In maart stelde de minister de invoering van de Calamiteitenregeling nog uit tot 1 oktober 2016.