Wet verbetering hybride markt WGA

In zijn brief geeft de minister een toelichting op:

• het besluit niet in te gaan op de motie waarin verzocht is de IVA toe te voegen aan de hybride WGA-markt;

• de onderhandelingen over een regeling als gevolg waarvan bij faillissement van een eigenrisicodrager de oorspronkelijke verzekeraar van deze eigenrisicodrager de re-integratieactiviteiten kan voortzetten;

• het besluit om nog langer een aparte maximumpremiegrens voor de uitzendsector te hanteren.

De wet beoogt de onevenwichtigheid in de markt tussen UWV en private verzekeraars door de verschillen tussen het omslagstelsel van het UWV en het kapitaaldekkingsstelsel van private verzekeraars zoveel mogelijk gelijk te trekken. De publieke staartlasten van middelgrote en grote werkgevers die na een periode van publieke verzekering bij UWV voor het WGA-risico kiezen voor eigenrisicodragerschap (‘ERD’) worden niet meer meegenomen bij de afbakening van het eigenrisico van werkgevers die de overstap naar ERD maken, waardoor deze werkgevers hun lopende WGA-lasten niet hoeven af te financieren. Voorts zullen werkgevers die terugkeren in het publieke bestel bij UWV een premie betalen die meer vergelijkbaar is met een premie die zij zouden betalen bij een private verzekeraar. Werkgevers die vanaf 1 januari 2017 eigenrisicodrager willen worden of blijven moeten op grond van artikel 40 Wfsv uiterlijk op 1 oktober 2016 een garantieverklaring voor het gehele WGA-risico overleggen die is ondertekend door één garantsteller die het gehele WGA-risico dekt. Deze termijn zal éénmalig worden verlengd voor werkgevers die al eigenrisicodrager zijn voor de WGA-vast. Voor werkgevers die vanuit de publieke verzekering per 1 januari 2017 eigenrisicodrager willen worden blijft de geldende termijn van kracht.

Werkgevers die vanaf 1 januari 2017 eigenrisicodrager willen worden of blijven moeten op grond van artikel 40 Wfsv uiterlijk op 1 oktober 2016 een garantieverklaring voor het gehele WGA-risico overleggen die is ondertekend door één garantsteller die het gehele WGA-risico dekt. Deze termijn zal eenmalig worden verlengd voor werkgevers die al eigenrisicodrager zijn voor de WGA-vast. Deze verlenging zal via de Verzamelwet SZW 2017 met terugwerkende kracht in wetgeving worden vastgelegd. Voor werkgevers die vanuit de publieke verzekering per 1 januari 2017 eigenrisicodrager willen worden blijft de geldende termijn van kracht.

Vanaf 1 januari 2017 moeten werkgevers kiezen voor publieke verzekering of voor eigenrisicodragen voor hun totale WGA-lasten van vast en tijdelijk personeel (vangnetters). Dit betekent dat er in de publieke verzekering één premie gaat gelden voor samengevoegde WGA-vast en -flex-risico’s. Voor kleine werkgevers heeft de samenvoeging in de premiestelling geen invloed op de hoogte van de WGA-premie die zij betalen. Kleine werkgevers betalen een sectorale premie voor zowel WGA-vast als WGA-flex. Voor middelgrote en grote werkgevers kunnen wel premiegevolgen optreden. Vanaf 1 januari 2017 betalen grote en middelgrote werkgevers voor de WGA publiek verzekerd zijn, één (gedeeltelijk) gedifferentieerde premie die gebaseerd is op hun WGA-vast- en WGA-flex-risico gezamenlijk. Doordat vanaf 2017 de maximumpremie gaat gelden voor de WGA-totaalpremie kan de WGA-totaalpremie voor deze werkgevers op een hoger niveau liggen dan de huidige optelsom van de WGA-vast- en WGA-flexpremie.