Wetgeving
Wet beloningsbeleid financiële ondernemingen
Wijziging van de Wet op het financieel toezicht houdende regels met betrekking tot het beloningsbeleid van financiële ondernemingenin werking
24-09-2015
In werking getreden wetsvoorstel
Wet van 28 januari 2015 tot wijziging van de Wet op het financieel toezicht houdende regels met betrekking tot het beloningsbeleid van financiële ondernemingen (Wet beloningsbeleid financiële ondernemingen) (Stb. 2015, 45) en Besluit van 28 januari 2015 tot vaststelling van het tijdstip van inwerkingtreding van de Wet beloningsbeleid financiële ondernemingen (Stb. 2015, 46). De Wet treedt in werking met ingang van de dag na de datum van uitgifte van het Staatsblad waarin die wet wordt geplaatst, met uitzondering van artikel I, onderdeel F dat in werking treedt met ingang van 1 januari 2016.
De wet geldt voor alle personen die werkzaam zijn voor een in Nederland gevestigde financiële onderneming en bevat bepalingen met betrekking tot het beloningsbeleid. Voor iedereen die werkzaam is in de Nederlandse financiële sector wordt een eventuele bonus per 2015 gemaximeerd op 20% van de vaste beloning. Voor personen die overwegend werkzaam zijn buiten Nederland wordt aan de onderneming de mogelijkheid geboden om een hogere maximale variabele beloning van 100% te hanteren, indien het om werkzaamheden in een lidstaat binnen de Europese Economische Ruimte (EER) gaat. Onder strenge voorwaarden is het mogelijk om incidenteel een hogere variabele beloning toe te kennen tot behoud van een specifiek persoon voor de onderneming. Ook de hoogte van vertrekvergoedingen is beperkt voor alle personen die het dagelijks beleid van de onderneming bepalen tot maximaal één jaarsalaris. De in de wet opgenomen bepaling heeft gevolgen voor onder meer bestaande overeenkomsten tussen bestuurders en ondernemingen die gesloten zijn voorafgaande aan de totstandkoming van de codes. In individuele gevallen kunnen momenteel nog overeenkomsten bestaan die nog niet zijn aangepast conform de codes en kunnen bestuurders vertrekvergoedingen ontvangen die afwijken van de zelfreguleringsnorm van 100%. De invoering van een wettelijke maximale vertrekvergoeding heeft tot gevolg dat ook deze bestuurders niet langer een vertrekvergoeding kunnen ontvangen die hoger is dan 100% van de vaste beloning.