Aangekondigde wetswijziging die relevant is voor de vergoedingen/verstrekkingen/terbeschikkingstellingen van Arbo-voorzieningen

Op 28 december 2021 is een regeling gepubliceerd op basis waarvan de gericht vrijgestelde Arbo-voorzieningen (artikel 8.4a, lid 1, onderdeel a Uitvoeringsregeling loonbelasting 2011) wordt gewijzigd. Deze bepaling wordt met ingang van 1 januari 2022 gewijzigd in: “voorzieningen voor zover die direct samenhangen met verplichtingen van de inhoudingsplichtige op grond van het bepaalde bij of krachtens de Arbeidsomstandighedenwet, met inachtneming van artikel 44 van die wet.” In de toelichting op deze wijziging wordt aangegeven dat deze wijziging in de regelgeving een verduidelijking is. Daarbij wordt opgemerkt dat de gerichte vrijstelling voor Arbovoorzieningen ziet op voorzieningen ter bestrijding of ter voorkoming van veiligheids- en gezondheidsrisico’s voor werknemers die verbonden zijn met de door de werknemer verrichte arbeid, die door de werkgever op grond van de Arbowet moeten worden verstrekt en waarvoor op grond van die wet ook geen eigen bijdrage van de werknemer mag worden verlangd (verplichte Arbovoorzieningen). Met voornoemde vrijstelling zou nooit beoogd zijn om ook voorzieningen vrij te stellen die niet direct samenhangen met de verplichtingen van de werkgever en niet redelijkerwijs (in de specifieke situatie) van de werkgever gevergd kunnen worden (niet-verplichte Arbovoorzieningen). De gerichte vrijstelling geldt dus niet voor voorzieningen ter bevordering van de algemene gezondheid van de werknemer. Voorzieningen die de werkgever aan de werknemer verstrekt en die niet direct samenhangen met de verplichtingen van de werkgever, ter bestrijding of ter voorkoming van veiligheids- of gezondheidsrisico’s die verbonden zijn met de arbeid, vallen niet onder de gerichte vrijstelling. Met de onderhavige aanpassing vallen deze voorzieningen niet langer onder de vrijstelling. Artikel 44 Arbowet schrijft voor dat de kosten die zijn verbonden aan de naleving van de regels die bij of krachtens die wet zijn gesteld, niet ten laste van werknemers worden gebracht. Dit betekent dat de werkgever alle kosten van voorzieningen voor zover deze kwalificeren als verplichte Arbovoorziening voor zijn rekening moet nemen.