'Meerjarig tijdelijk', de missing link tussen vast en flex

Om de kloof tussen 'flex' en 'vast' te dichten, blijkt in de praktijk meer nodig dan de Wet Werk en Zekerheid te bieden heeft. Dat zegt Ruben Houweling, hoogleraar Arbeidsrecht aan de Erasmus Universiteit, in het programma Juridische Zaken van BNR. 

Wat betreft ontslagrecht heeft de Wet Werk en Zekerheid tot op heden nog niet gebracht wat de werkgevers was voorgespiegeld: de mogelijkheid om eenvoudiger én eerlijker afscheid te nemen van je personeel. Een meerjarig tijdelijk contract zou volgens Houweling wel eens 'the best of both worlds' kunnen zijn, al erkent hij dat ook dat nog best wat kan vergen van de werkgever. 'Je kunt zeggen: als je na een jaar flexibel verder wilt, moet je iemand wel drie, vier of vijf jaar zekerheid geven. Dat kan voor sommige ondernemers een te lange horizon zijn om te overzien of ze dat wel waar kunnen maken.'

Maar hoe dan ook: op die manier voorkom je dat je te rigide vasthoudt aan het grote ideaal van een vast contract, óf het allemaal weggooit en kiest voor - 'lekker hip en modern' - helemaal flex. Maar dan doemt er nog wel een nieuw probleem op: wat doe je met de loondoorbetaling bij ziekte en wat doe je met de transitievergoeding? Die zitten nu in de arbeidsovereenkomst, maar het is nog maar de vraag of je die kosten wel bij de werkgever moet neerleggen, vindt Houweling. In veel omringende landen is de werkgever slechts een beperkte periode verplicht om loon door te betalen, bijvoorbeeld zes weken of een jaar.