Hoogleraar arbeidspsychologie: 'De burn-out hoort er een beetje bij'

Werkgevers treffen te weinig maatregelen om herhaling van een burn-out te voorkomen, bleek afgelopen dinsdag uit onderzoek van Kantar Public. Meer dan de helft van de ondervraagden die een burn-out hebben gehad, zegt dat de leidinggevende niet van de situatie heeft geleerd. 

Maar is het wel mogelijk om een werkplek geheel burn-out-vrij te maken? En wat kunnen werkgevers doen om burn-outs bij hun medewerkers te voorkomen of de kans op herhaling te verkleinen?

Er is in de wetenschap veel bekend over hoe je een burn-out kunt vermijden, zegt hoogleraar arbeids- en organisatiepsychologie Wilmar Schaufeli van de Universiteit Utrecht. "Op papier is het mogelijk om de ideale werkplek uit te tekenen die ertoe leidt dat er geen burn-outs meer zijn."

Maar dat is theorie. In de praktijk blijkt het een stuk moeilijker om alle kennis te implementeren. "Er zijn weinig bedrijven die de mogelijkheid hebben de hele productie of bedrijfscultuur om te gooien."

Schaufeli neemt het onderwijs als voorbeeld. "Daar zou het in theorie helpen om de klassen te verkleinen, salarissen te verhogen en leraren beter op te leiden. In de praktijk blijken daar de financiële middelen niet voor te zijn, en hebben docenten toch altijd te maken met factoren als grote klassen, verschillende achtergronden en lastige ouders."

Door dat soort sociale en bedrijfseconomische factoren zal het nooit helemaal lukken om werkstress en burn-outs uit te bannen, zegt Schaufeli. Wat werkgevers wel kunnen doen, is proberen de schade te beperken.