40 procent van de universitaire docenten moet steeds op zoek naar een nieuwe baan. Kind en hypotheek worden uitgesteld.

In één jaar college geven in vier verschillende steden. Carlo Ierna, specialist in de negentiende-eeuwse denker Franz Brentano, is het gewend. Hij geeft logica en taalfilosofie in Leiden, geschiedenis van de moderne filosofie in Nijmegen en Utrecht, en volgend jaar moderne filosofie aan de Vrije Universiteit van Amsterdam. Contracten van twee maanden tot twee jaar, telkens opnieuw. Hij moet wel, hij heeft een gezin en een hypotheek. Hij krijgt hetzelfde als een docent in vaste dienst maar het onderzoek, waar hij bekend om is, moet hij er „gratis” bij doen.

Vrijdag demonstreren universitaire docenten en hoogleraren in Den Haag onder de naam #woinactie tegen hun zware werkomstandigheden. Volgens cijfers van de Vereniging van Universiteiten (VSNU) zwerft veertig procent van het wetenschappelijk personeel als nomade van tijdelijk contract naar tijdelijk contract. „In mijn groep werken alleen maar tijdelijke mensen. Dat vind ik heel moeilijk”, zegt de bij actie betrokken Paola Gori-Giorgi, hoogleraar theoretische en mathematische chemie aan de Vrije Universiteit van Amsterdam.